Pannenkoeken olé
Donderdag 23 juli 2026 was het de favoriete pannenkoeken dag voor de VRA-leden. De AOW en eventuele pensioen was net gestort dus er kon weer een deuk in het bekende pakje boter worden geslagen.
Hieronder zie je in wat een paradijselijke sfeer pannenkoeken genuttigd kunnen worden.
Marianne had enkele weken daarvoor een verkennend warenonderzoek op locatie in de pannenkoekenboerderij in het Amsterdamse Bos gedaan. Na goedkeuring had ze met Petra, de eigenaresse van deze horecaonderneming, een overeenkomst qua prijsje en product gemaakt.
De administratie moet kloppen! Wegblijvers worden telefonisch nog even benaderd. Hoewel er nog veel meer leden hadden kunnen aanschuiven op deze schitterende locatie was er toch een mooie opkomst, nl 40 mensen. Door onvoorziene omstandigheden hadden er meer dan 10 mensen moeten afzeggen. Een ander probleem was de tijdelijke afsluiting van de onderdoorgang van de Amstelveenseweg bij de A10.
Dit alles mocht de pret niet drukken. De eersten zaten om 13.00 uur al te kaarten om de hongergevoelens te stillen.
Op de mooie foto hieronder was Ria op haar best. Haar publiek hing aan haar lippen. Zulke mensen zouden op de markt standwerker of (VRA) ledenwerver kunnen zijn.
Dit is overigens één van de gemaakte mooie foto’s die een heel goed sfeerbeeld van de gezelligheid creëerde.
Langzamerhand druppelden de hongerwolven binnen. Enkelen waren verlaat omdat hun Tom de locatie niet kent. Door Marianne werd een lijst verstrekt waarop geturfd kon worden wat er gegeten en gedronken kon worden.
Ook nu waren er patiënten bij die ook nog even de contributie konden betalen. De regel is; Geen contributie betaald? Geen eten! De verzamelde lijsten werden bij de lieftallige kassière gemeld waarna je de drankjes naar je tafel kon meenemen. Middels een zoemapparaat werd je (op)gewekt om de gewenste pannenkoek op de halen.
Het was een geanimeerd gezelschap. De meesten zaten lekker door elkaar heen en de verhalen en kwinkslagen vlogen frank en vrij over de tafels. Voor een buitenstaander was het een lust voor het oog en oor. Trouwens, deze scribent kreeg af en toe wel rooie oortjes. Hem bleek dat verschillende dames, zo te horen, wel van deze wereld waren en weinig in het leven gemist hadden! Het was vervolgens smullen geblazen.
De pannenkoeken waren om je vingers bij af te likken.
De familie Fokker liet het zich goed smaken. 
Kortom, het was voor de deelnemers een feest en iedereen ging voldaan naar lichaam en geest weer naar huis. Op naar het volgende uitje. Dat wordt dan op familiebezoek in Artis
Gerdus
